عطرِ یار

( اینجـا تا همیشہ خونہ ما میمونہ،حتی اگہ دیر بہ دیر بیایم بہ خونمون )

عطرِ یار

( اینجـا تا همیشہ خونہ ما میمونہ،حتی اگہ دیر بہ دیر بیایم بہ خونمون )

عطرِ یار

این باران هایے که می بارد و نمی بارد ،
همه را شاعر کرده است
باریدنش یک جور ، نباریدنش جور دیگر
حجم نداشتن هایت را به رخ ما می کشد
این جایے که بےتو ،
نه زمینش زمین است ، نه آسمانش آسمان.
مےگویم : پدرانمان سیب سرخ کدام جنت اعلایے را گاز زدند
که فرزندانشان از درک ولایت شما رانده شده اند ؟
این جغرافیای غربت را ،
بےشما نخواهیم کجا را باید مُهر کنیم ؟
" به جان عزیزتان ، بودن بی درک شما ،
عینِ ظلم است "

می فرمایی ندبه بخوان ؟
مےخوانم : اشکوا الیک
شکایت دارم برشما ؛
از تنـــهایے خودم ،
از تنـــهایے شما....


Instagram: atreyar


نویسندگان

قـول میدهـم زِ خود، راضی ات کنم...حسیـــن

شنبه, ۲ آبان ۱۳۹۴، ۰۲:۵۲ ب.ظ
 زهــیر باش دلم تا به کربلا برسی

به کاروان شهـــیدان نی نوا برسی

امام پیک فرستاده در پی ات برخیز

در انــتظار جوابت نشسته تا برسی

چه شام باشی و کوفه چه کربلا ای دل

مقــیم عشق که باشی به مقــتدا برسی

 

زهـیر باش  بزن خیمه در جوار امام

که عاشــقانه به آن متن ماجــرا برسی

مرید حضرت ارباب باش و عاشق باش

که در مقـــام ارادت به مدعـــا برسی

تمام خاک جهان کربلاست پس بشتاب

درســـت در وسط آتـــش بلا برسی

زهیــر باش دلم با یزید نفس بجنگ

که تا به اجر شهیدان نی نوا برسی

 

 

پی نوشت:

زهیـر شده ام که دستِ دلم را بگیری و عاقبت بخیـرش کنی

گرچه زهیر شدن به حرف نیست اما از منِ کوچک، تــو بزرگی کن و قبـول کن... ارباب

 

۹۴/۰۸/۰۲
سیـده بانــو